Viking-and-dog

Digital Nomad word je niet zomaar

Digital Nomad word je niet zomaar. Laat ik mijn levensverhaal beginnen door een stukje terug in de tijd te gaan. Een stukje? Laten we zeggen een jaar of 25. Dat is voor de meesten een heel leven, voor mij zo’n tweederde. Ik ben inmiddels zo’n beetje op het kantelpunt gekomen waarop er meer mensen op deze aardkloot jonger zijn dan dat ik ben, dan ouder. Dit totaal random en oninteressante weetje terzijde, we maken dus even een sprong van 25 jaar terug in de tijd. Ik was elf jaar oud, het jaar was 1994. Toen ik elf jaar oud was kenmerkte mijn leven zich door veel buiten spelen, vaak janken omdat ik weer eens een teennagel eraf had liggen na een weinig doordachte stunt, beetje voetballen met leeftijdsgenoten op “het pleintje” en weinig tijd aan school spenderen.

Mijn leercapaciteiten kenmerken zich tot ‘boven-intelligent’ en ‘snel verveeld’ in combinatie met ‘ontzettend snel afgeleid’, wat tot een interessante mix heeft geleid. Enerzijds vloog ik door semesters heen alsof ze niet bestonden. Effortless bijna. Anderzijds had ik de grootste moeite om me door vakken heen te ploeteren die me geen moer interesseerden. Ik was destijds dus al een vrij eigenwijs stuk vreten, die altijd erg goed was in de dingen die me aanspraken en een ontzettende kneus was in de dingen die ik totaal niet interessant vond. Daar is de 25 jaar daarna weinig verandering in gekomen.

We springen acht jaar vooruit

“En, wat ga jij doen na de HAVO?”, kreeg ik de vraag. Weet ik veel. Rot op. Het is een beetje zo’n kantelpunt in je leven waarop je tot de conclusie komt dat mensen voor het antwoord op kutvragen niet meer naar je ouders gaan, maar jou vragend aankijken in de hoop op een antwoord. Ik had ook oprecht geen idee. Ik had met een soort van hangen en wurgen allemaal voldoendes op mijn cijferlijst voor de HAVO gekregen en had mijn eerste fatsoenlijke diploma op zak. En wat ga je dan vervolgens doen? Precies, een Hbo-opleiding! Samen met de rest van de kudde. Echte hipsters (met vaak rijke ouders) gingen voor een tussenjaar naar één of ander land ver weg, zoals Japan, Zuid-Afrika of Argentinië, om daar al rondreizend cultuur (of andere dingen) op te snuiven.

Een studie, dat is leuk!

Aangezien ik geen rijke ouders heb én een ongegeneerde klerehekel heb aan vliegtuigen, bleef ik lekker dichtbij huis en ging ik de Hbo-opleiding volgen die de meeste klasgenoten en jongens uit mijn vriendenkring ook volgden, Bedrijfskundige Informatica. Ironisch genoeg dé opleiding die mij precies had kunnen voorbereiden op het leven wat ik nu heb, maar gegeven mijn levenslange zoektocht naar ironie heb ik ook dat maar naast me neergelegd. Net als de studie Bedrijfskundige Informatica trouwens. Uiteindelijk heb ik een flinke prestatie geleverd door in mijn leven maar liefst vier Hbo-opleidingen voortijdig af te breken omdat ik elke keer tot de conclusie kwam dat alles wat ik aan lesstof interessant vond ik binnen no-time absorbeerde of (autodidact als ik ben) mijzelf al had aangeleerd en dat ik me er maar niet toe kon zetten om lesstof waar ik geen moer aan vond in me op te nemen.

Dan maar een baan

Tot nu toe klinkt mijn leven redelijk als een opeenstapeling van ellende hè? Niets is eigenlijk minder waar. Tuurlijk had het veel dingen in mijn leven makkelijker gemaakt als ik mijzelf had beloond met een Hbo-diploma op mijn 23e, zoveel mag duidelijk zijn, maar ik heb – tot op de dag van vandaag – eigenlijk een ontzettend leuk leven. Ik heb er altijd bijzonder veel profijt van gehad dat ik van nature enorm stressbestendig ben, al heeft dat er ook wel voor gezorgd dat ik (te) lang ben blijven plakken in een leven waar ik voornamelijk leefde om te werken, in plaats van andersom. Groter kan het contrast wat dat betreft niet zijn.

Ik heb in eerste instantie een baantje aangenomen om wat brood op de plank te krijgen en na een tijdje wat stappen gemaakt om te zorgen dat ik een gedeelte van dat brood ook nog kon beleggen en heb op die manier een beetje aangemodderd onder mijn niveau totdat ik een vriendin kreeg. Dat is voor mij het moment geweest om voor mijzelf de keuze te maken om mijzelf niet meer langer als loonslaaf van een grote corporate organisatie te zien, maar om mijn schouders eronder te zetten en ambitie te tonen en mijzelf verder te ontwikkelen richting een leidinggevende positie.

Huisje boompje beestje

Ik ben volwassen, of in elk geval een meerderjarige vent. Ik heb een vriendin, een relatief steady inkomen uit een onbepaalde tijdscontract en ik wil iets maken van mijn leven. Wat doe je dan? Precies, je koopt een huis. Dat is namelijk fucking slim, zegt iedereen om je heen. “Nu flikker je 800 euro per maand in een huurwoning en als je nou dit of dat koopt dan betaal je maar een paar honderd meer, maar dan investeer je echt in je eigen toekomst!”. Wat een kutadvies is dat voor mij geweest. Maar goed, zo ver was ik toen nog niet.

Ik had nog helemaal geen intenties om Digital Nomad te worden. Sterker nog, ik had geen idee wat een Digital Nomad was. We hebben samen een prachtig huis gevonden, voldoende kennis van zaken om niet meteen voor de hype van een tophypotheek te gaan, maar voor eentje die we prima konden betalen en hebben al onze rotzooi die kant op gesleept.

Genieten van je knusse koopwoning

Na twee jaar daar gewoond te hebben, kwamen we beiden tot de conclusie dat we eigenlijk helemaal niet zo gelukkig waren met onze koopwoning en dat het thuis eigenlijk nooit echt als thuis voelde. Maar ja, je hebt een hypotheek, een flinke kosten koper-investering gedaan, de huizenmarkt was net onderuit gegaan en je wilt ook weer niet zo’n kneus zijn die een enorme bak aan geld wegdondert. Dus wat doe je? Precies, je blijft er wonen.

Meer en meer vaste lasten kwamen erbij. Deels uit angst (met name verzekeringen), deels uit luiheid (want zelf koken is kut) en deels uit gemakzucht (abonnementen op allemaal verschillende onnodige rotzooi). Naarmate ons inkomen steeg en steeg, steeg ook het uitgavenpatroon lekker mee. Op een gegeven moment constateerden we dat we elke maand al gauw aan zo’n € 5000,- per maand uitgaven zaten. Aangezien we toen nog “maar” €3500,- binnen kregen behoeft het weinig uitleg om te constateren dat we onszelf aardig in de nesten aan het werken waren.

Dromen achterna

Het is vijf uur in de ochtend. De wekker is net afgegaan en we maken ons op om bij een Endurance-wedstrijd te assisteren. Een vriendin van ons die doet dat en wij staan op het programma om die dag mee te helpen. Aangezien we in alle klerevroegte eruit moeten hebben we besloten om bij haar thuis te overnachten, zodat we niet half 3 in de auto hoeven te springen. Onze vriendin heeft een chaletje wat midden in het bos ligt. Dat is nog eens gaaf wonen, vinden wij dan. We zijn wel een beetje klaar met het platteland en hebben altijd enorm genoten van wat meer bosrijke gebieden. Die dag besluiten mijn vriendin en ik samen dat we ooit, OOIT, de stap eens zullen maken en zullen verhuizen naar de Veluwe. Mooi hè, dromen? De pest is vooral dat je er meestal niets mee doet.

Digital Nomad is… durven de stap te zetten

Zodra je iemand hoort zeggen “Waarschijnlijk… dit of dat…” is de kans bijzonder klein dat diegene ook echt dit of dat gaat doen. Stiekem vindt iedereen zijn of haar comfort zone namelijk schitterend. Lekker makkelijk, lekker bekend, lekker conservatief. Why change a winning formula? Het antwoord is simpel: omdat ‘winning’ een gruwelijk subjectief begrip is. En daarom alleen al is het belangrijk om uit te vinden waar JIJ gelukkig van wordt. Van wat JIJ wilt gaan doen. Wie JIJ wilt zijn. Waar JIJ wilt wonen. Wij hebben toen in alle pestvroegte besloten dat wij – als we de kans eens zouden krijgen – nog eens zouden verhuizen naar de Veluwe.

Once in a lifetime

Nog geen twee jaar later hebben we een ‘once in a lifetime’ opportunity gekregen om de stap te maken. We hadden alleen nog steeds een koopwoning die flink onder water stond. Een persoonlijke lening bij de bank en een werkgever in Amsterdam. Al met al meer dan voldoende redenen om het niet te doen. En toch hebben we het gedaan. Het was de allereerste keer om eens ‘fuck it’ tegen het leven te zeggen. ‘Fuck it’ tegen iedereen die vond dat we beter het verstandige konden nastreven en vooral gewoon lekker in onze koopwoning moesten blijven. ‘Fuck it’ tegen  alles wat er tussen onze droom en de realiteit in stond. We hebben het gedaan. Van de ene op de andere dag hebben we al onze broodnodige spullen gepakt en zijn we vertrokken. De beste beslissing die ik ooit heb genomen. Slim? Nee. Geweldig? Absoluut.

Lekker geld weggooien

Onze koopwoning heeft nog ruim twee jaar lang elke maand hypotheek staan trekken, waardoor we dubbele woonlasten hadden. We kwamen er nog eens per half jaar om de tuin een beetje dood te maken en om te kijken of het huis niet spontaan in de fik was gevlogen (wat natuurlijk verzekeringstechnisch een hele leuke oplossing was geweest), maar dat was niet zo. Uiteindelijk hebben we het huis met zo’n € 20.000 restschuld verkocht nadat we er 5 jaar lang netto € 1200 per maand aan hebben uitgegeven en zo heeft ons leven (alleen het huis) in die 5 jaar een slordige € 80.000 gekost en hebben we er verdomd weinig plezier van gehad. Ter vergelijking: Ik was toen zo’n € 5.000 per jaar kwijt aan woonlasten. Had nog geen tiende van het comfort wat ik hiervoor had. En ben nog nooit gelukkiger geweest dan waar ik na die stap stond.

En daarom alleen al is het belangrijk om uit te vinden waar JIJ gelukkig van wordt. Van wat JIJ wilt gaan doen. Wie JIJ wilt zijn. Waar JIJ wilt wonen.

Het moraal van het verhaal van een Digital Nomad

Ik ben niet rijk en ik handel niet in cryptocurrency en bitcoins. Ik leid een over het algemeen vrij eenvoudig bestaan, met hier en daar af en toe eens een materialistische aankoop. Een nieuwe laptop, een tweedehandse auto. Ik ga niet bijzonder vaak op reis. Niet omdat ik het niet wil, maar simpelweg omdat ik een klerehekel heb aan vliegen. Rondrijden doe ik wel graag. Roadtrippen vind ik heerlijk om te doen. En dat is ook waar mijn droom om Digital Nomad te worden vandaan is gekomen. Het idee om niet meer op kantoor te zitten ploeteren, maar dat je in alle vrijheid en midden in de natuur je ding kunt doen en om dáár geld mee te verdienen? Dat lijkt mij wel wat!

Natuurlijk zal dit leven niet allemaal unicorn-schijt met glitters zijn. Er gaan echt momenten komen waar ik gruwelijk de pest aan zal hebben. Maar in grote lijnen, ga ik het leven leiden wat IK heb gekozen. Doe ik werk en opdrachten waar IK zin in heb. Als Digital Nomad ben je altijd accountable voor alle onzin die je zelf uitspookt. En ik kan niet wachten om uiteindelijk echt mijn koffers te pakken en locatieonafhankelijk te gaan werken!

Lees ook: Klanten krijgen als Digital Nomad

The subtle act of not giving a F*ck

Zoals Mark Manson in zijn geweldige boek ‘The subtle act of not giving a F*ck’ schrijft: Het gaat er niet om wat je graag wilt zijn in het leven. Het gaat er om voor wat in het leven je bereid bent om ongemak te doorstaan. Iedereen wil een super strak lijf, maar is te belazerd om naar de sportschool te gaan. Wil je afvallen? Stop met troep te vreten. Hoe je kunt stoppen met roken? Door geen sigaretten meer te kopen. Wil je weg bij je kloterige kantoorbaan en zou je graag de vrijheid willen op zoeken? Ga dan weg bij die kloterige kantoorbaan en zoek de vrijheid op.

Het is absoluut een boek wat ik zou aanraden om meer focus te krijgen op hetgeen voor jou echt belangrijk is en wat je helpt om je niet meer te frustreren aan allemaal oppervlakkige randzaken. Het is een kwestie van doen. En ik ga je helpen met alle praktische tips om jouw overstap tot Digital Nomad – én een gelukkiger leven – zo succesvol mogelijk te maken. En ook dan zul je tegen dingen aanlopen die je van tevoren niet had bedacht of waar je niet op had gerekend. Zowel positief als negatief. Maar win or lose, je kunt altijd zeggen dat het JOUW verantwoordelijkheid is. Het is JOUW leven. Het is JOUW droom. En die begint nu. Het is tijd om Digital Nomad te worden! Let’s go!

Het is JOUW leven. Het is JOUW droom.

DISCLAIMER: Dit artikel bevat mogelijk gesponsorde links. Wanneer je via deze links een product bestelt, is het mogelijk dat ik daar een kleine commissie over ontvang. Geen zorgen, het kost jou geen cent extra en je helpt mij in het onderhoud van deze website! Alvast bedankt!

1 COMMENT

LEAVE A REPLY

Please enter your comment!
Please enter your name here